BİLSELERDİ…

BİLSELERDİ…

 

Bilselerdi ne kadar sevebileceğimi, gereksiz yerlerde durmanın, anlamsızlığını
öğrenirlerdi…
Bazen öyle derinlerde buluyorum ki kendimi, bakanın göremeyeceği, ürkek, kanlı savaş  

 sahnelerini aratmayan, aldatılmış ve her anda bir son bekleyen…


Bir dünya kurdum kendime, saklı, sırlı, çözebilselerdi anlayacaklardı

ne kadar çok    sevebileceğimi…
Anlardınız çizdiğim resimleri, aklımdan geçirdiğim şiirleri, dinlediğim şarkıları,
yüreğimi, hayallerimi…
Anlardınız gönlümün boş ve tek bir sevgiliye ihtiyaç duyduğunu, yinede duvarlar  

 ördüğümü, sadece duvarları yıkan birini beklediğimi…
Hiç zaman kaybetmezdi…


Herkesin ürktüğü fotoğraflarım, kimsenin anlamadığı suskunluklarım, saklı düşlerim, 

seçtiğim  sözlerim,    beklentilerim, isteklerim ve çözülmek isteyen tüm duygular…
Tüm benliğim değişmek ister, hiç konuşmadığım gibi konuşmak ister artık gönlüm…
Bilsen, aklından geçirebilsen ne kadar sevebileceğimi, gereksiz yerlerde
durmazdın…

Haydi!!! Durma,Yık duvarları…Bekliyorum…

-alıntı-