BİR KAPI AÇTIM…

 
Bir kapı açtım: ismi merak’tı..
Kapı içre kapılar açıldı.
Bir kapıda mazi, bir kapıda müstakbel..
Bir kapıda kainat, bir kapıda ahiret..

Basamaklar, geleceğe tırmanıyordu..
Basamaklara basmadığımda,
geçmişten başkasını görmüyordum..
Müstakbel hayal oluyordu…

Açtığım merak kapısını kapatıp, gidemiyordum bu diyardan.
Kapısız bir zaman dilimi arıyordum..
Sonra buldum, bugün’ümdü kaybolan…
Kapısı olmayan…

Kapalı olan şeye kapı konurdu..
Bugün ise; açıktı bana..
Ve merak kapısının, açtığı en güzel şey
yaşamıma kattığı en önemli şey  bugünümdü…

Mazinin ve müstakbelin ortasında..
Bugünümü kucakladığımdan beri..
Güzelleşmişti iç dünyam..
küçük, küçücük dünyam..

Merak kapısı, hala açık..
Bilmiyorum, başka neler daha getirecek,
Neler bırakıp gidecek avuçlarıma..